บทที่ 89 ตอนนั้นไม่ควรจะรู้จักเธอตั้งแต่แรก

"ฉันไม่ได้พูดอะไร" เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ระลอกคลื่น เป็นการบอกเล่าความจริงที่แสนธรรมดา "เขาเดินผิดทางมาเองค่ะ"

วินทร์จ้องมองใบหน้าสวยหวานนั้นเขม็ง ราวกับต้องการจับผิดหรือค้นหาร่องรอยของการโกหก

ทว่าสิ่งที่เขาพบ... มีเพียงความว่างเปล่าและแววตาที่เปิดเผยจริงใจ

เขารู้อยู่เต็มอกว่าเธอไม่ได้โก...